...a ja myślami w ogrodzie jestem...zamiast wziąść się za robienie ozdób wielkanocnych, moje myśli całkowicie zaprząta ogród oraz taras... Niestety w ogrodzie ziemia jest całkowicie jałowa, należałoby nawieźć nowej, najpierw jednak zaczęliśmy od tarasu. Ogrodzenie już jest, niedługo mam nadzieje będzie drewniana podłoga, część roślin już do mnie jedzie. zaczęłam robić skalniak, może jutro mi się uda skończyć. A kasa wypływa z konta szerokim strumieniem...Nie wiem kiedy to wszystko zrobimy, ale mam nadzieję, ze efekt finalny będzie mnie zachwycał...
Wobec powyższego ozdoby wielkanocne zeszłoroczne
Kto próbował zrobić fajne fotki dziecku wie, że nie jest to ot pstryk i już. Kto próbował psu wie, że jeszcze trudniej. A próbowaliście zrobić dziecku i psu???!!!Oj ciężko...dla mnie temat ekstremalnie trudny. Jak nie rusza się jeden to drugi....a generalnie ruszają się obaj ciągle bo przecież fajnie się bawią a ja przeszkadzam...
Wszystkim odwiedzającym życzę niezapomnianych świąt Wielkiej Nocy; radosnych chwil i spokoju życzę oraz beztroskiej zabawy w Dyngusa!
Pozdrawiam serdecznie
A.
Książka "Toepfern leich gemacht" przykłady różnych przedmiotów od kul ogrodowych, przez naczynia kuchenne, zegary, ramki po wazony. Informacje na temat wypalania, narzędzi, formowania gliny. Książka jest po niemiecku,118 stron, okładka twarda, stan bardzo dobry, podpis i data na pierwszej stronie. 
Po:
W temacie robótek ręcznych: spodobały mi się wzory szali estońskich, zbierałam się do spróbowania długo, bijąc się z myślami, że to za trudne. Jak zaczęłam to okazało się, że noooo bez przesady!!! Najgorzej oczywiście zacząć, potem już z górki. No i robię. Powoli to idzie bo jedynie wieczorem gdy już dziecko śpi i pod warunkiem, że mam siłę jeszcze druty w ręce wziąść. Mam nadzieję, że gotowy będzie wcześniej niż na wiosnę 2011.... Narazie wygląda jeszcze jak zwłoki ale po blokowaniu będzie suuuper:) 
W tzw międzyczasie czytam jeszcze Kingi Choszcz "Moja Afryka" -polecam z całego serca! Zaczynasz czytać i wsiąkasz...zupełnie jak przy Cejrowskim! Sięgałam po nią troszkę z rezerwą, no bo kto jeszcze oprócz ww Cejrowskiego potrafi tak barwnie opisywać swoje podróże? Kinga to potrafi. A raczej potrafiła, bo z podróży po Afryce już nie wróciła. Zmarła tam na malarię mając ledwie 33lata. I z tą świadomością od początku też się ją inaczej czyta, no bo jak uwierzyć, że tak pełnej pozytywnej energii dziewczyny nie ma już wśród nas???? Ja odbieram książkę nie jako opowieść o Afryce ale o tamtejszych ludziach. Polecam!!! 
I na koniec widok z okna: Fred postanowił zamaskować się i przybrać barwy otoczenia....
.jpg)
